Nazwał ten krzak francuski botanik Augustin Saint-Hilaire w 1822 roku. Yerba mate jest dwupienną rośliną pochodzącą z Ameryki łacińskiej. Yerba mate sięga około 15 m wysokości. W realu rośnie w specyficznych zbiorowiskach leśnych, zwanych yerbales, w skład których wchodzą również rodzaje z grupy wawrzynkowatych, mirtowatych i marzanowatych.
Zbiorowiska te, dzisiaj często zniszczone w wyniku rabunkowego zbierania yerba mate, występowały w południowej Brazylii, Paragwaju i Północnej Argentynie. Czas zakwitu yerba mate przypada na okres jesienny. Białe kwiaty skupione są w pęczkach, z których rozwijają się żółte jagody. Liście są podłużne, o wielkości do 5 cm, zimozielone.
Zbiory z jednego drzewa są wykonywane co trzy lata, podczas których można uzyskać nawet do 65 – 85 funtów suszu. Oprócz ostrokrzewu paragwajskiego zbiera się również liście innych gatunków, np. I. Amara, I. Theezan. Liście rodzimych krzewów wykorzystywali również północnoamerykańscy Indianie. Tzw. Herbata Appalachów sporządzana była z liści I. cassine, I. Vomitoria i I. caroliniana.